Wennen aan relatie of bindingsangst?

In dit forum kun je rechtstreeks vragen stellen aan onze angst psychologen. Je krijgt binnen 5 werkdagen antwoord.
Forum regels
We proberen je eerste vraag binnen 5 werkdagen te beantwoorden. Probeer deze vraag zo helder en duidelijk mogelijk te stellen. Alle therapeuten werken op geheel vrijwillige basis mee aan dit forum, zelf hebben ze drukke praktijken dus hou er rekening mee dat vervolgvragen mogelijk pas later of zelfs geen antwoord meer krijgen.

Belangrijk: dit forum is in beheer van Psychologen Nederland. Wij helpen graag zoveel mogelijk mensen met inzicht krijgen in hun psyche en gevoelens en delen daarom soms de antwoorden op de hulpvragen op dit forum via onze blog. Als je hier een vraag post kan het zijn dat jouw vraag - uiteraard anoniem - behandeld wordt op onze blog op psyned.nl.

Wennen aan relatie of bindingsangst?

door ronny » ma 02 maart 2015, 15:45

Hallo,

Even mijn situatie schetsen: Ik ben 37 jaar en heb eigenlijk nog nooit echt een serieuze relatie gehad. Mijn relaties waren altijd van korte duur. Ik had van in het begin altijd al de indruk dat het niet zou blijven duren. Ik stond daar nooit echt bij stil; ik weet dat ik kieskeurig ben en dacht dat het dan gewoon 'de ware' niet was.

Een tweetal maanden geleden heb ik echter iemand ontmoet waarmee ik voor het eerst het gevoel heb dat het wel echt iets kan worden. Om één of andere reden duw ik haar echter steeds weg wanneer het te goed gaat. We kunnen een perfecte avond samen hebben en nadien bekruipt mij een soort angst. Ik ga haar hierdoor onbewust wegduwen, ga op de rem staan (door bvb afstand te nemen, geen/minder contact te willen, minder lief te zijn) waardoor zij zich uiteraard onzeker begint te voelen over mij en onze relatie. Het is alsof ik geen warme relatie mag hebben, dat er in mij iets blokkeert als het te goed gaat. Alsof ik mezelf onbewust geen 'gewone' relatie gun.

In eerste instantie dacht ik dat het voor mij gewoon wennen was aan een 'normale' relatie, dat ik het wat moeilijk had om mijn vrijheid op te geven. Maar volgens mij zit de oorzaak dieper, iets onverwerkt uit mijn verleden. Ik weet alleen niet wat want heb eigenlijk een zorgenloos leven gehad. In mijn jeugd (en later) heb ik nooit veel huiselijke warmte gezien/gehad van mijn ouders. Ik ben zeker dat ze mij graag zien maar zo'n zaken werden/worden nooit uitgesproken. Een knuffel krijgen gebeurde bij ons nooit. Mijn ouders liefdevol met elkaar zien omgaan, heb ik nooit gezien. Ik begin nu te denken dat ik mij daardoor onwennig voel bij een warme relatie... alsof dat onnatuurlijk is... . Ik weet echter niet of dat effectief de oorzaak is... .

Veel mensen worstelen met issues in hun leven die roepen om een oplossing. Dat kan soms een hele tijd duren en om de een of andere reden lukt het maar niet om er op eigen kracht uit te komen. Iets voor jou een psycholoog raadplegen? Lees hier meer over in de Psyned Blog Psycholoog Nijmegen
ronny
 
Berichten: 1
Geregistreerd op: ma 02 maart 2015, 15:03

Re: Wennen aan relatie of bindingsangst?

door Psycholoog Zaandam » ma 02 maart 2015, 17:03

Hoi Ronny,

Dat kan zowel voor jou als voor de vrouw in kwestie niet makkelijk zijn.
Wel super knap dat je al zo naar binnen aan het kijken geslagen bent. En het is natuurlijk ook absoluut zonde als er een leuke relatie in zou zitten en je dit jezelf zou onthouden.

Er zijn direct een aantal vragen die mij gaan bezig houden zoals ervaart zij ook dat je op de rem trapt. Ook kan de soort angst die je bekruipt tijdens of na zo'n geslaagde avond een aanwijzing geven.
Dat je zelf aangeeft dat de oorzaak dieper zou kunnen liggen is natuurlijk wel iets om eens naar te kijken.

Uiteraard kun je een gesprek aangaan om eens wat dieper te graven.
Ik wens je en jullie alle geluk toe

Danielle
Psycholoog Zaandam
Psycholoog Zaandam
 
Berichten: 49
Geregistreerd op: ma 29 dec 2014, 12:20

Re: Wennen aan relatie of bindingsangst?

door Little Angel » do 14 mei 2015, 07:53

Hallo,

ik maak nu net hetzelfde mee maar sta aan de andere kant.
Mijn vriend heeft jouw leeftijd, heeft nog nooit een echt serieuze relatie gehad, woont al 11 jaar alleen. We zijn nu 1,5 j. samen, de eerste 3 maanden waren fantastisch, we waren verliefd en alles ging goed. Maar toen deze weg ging veranderde dit. Hij wou meer vrije tijd, wou wel bij mij zijn maar was zo graag alleen. Hij blokte ook gevoelens af, en als ik er over begon ontstond er ruzie, waar hij dan ook niet mee om kon. Onlangs hadden we een datum vastgesteld om te gaan samenwonen. Ik vraag er al een tijdje naar, maar hij stond er nooit met de volle 100 procent achter. Hij vertelde mij dat hij er bang voor was.
Nu enkele dagen later belde hij mij op om te zeggen dat hij liever alleen wil zijn. Hij ziet mij graag en wil niets liever dan samenwonen en bouwen aan een toekomst samen, maar hij kan het niet zegt hij. Wat moet ik hier mee doen? Volgens mij heeft hij bindingsangst? Hou zou jij willen dat je vriendin reageert op jouw onzekerheid? Ik heb de neiging om mij vast te klampen en heel de tijd over gevoelens te praten, omdat ik telkens denk dat het aan mij ligt, en wil dat we beiden gelukkig zijn. Ik wil een houvast hebben, zekerheid. Mijn vriend ook, maar krijgt er ook lichamelijke klachten door (hoofdpijn, maagpijn, stress), doordat hij zo bang is en dichtklapt.
Het is net zoals bij jou wel een hele goede stap om te beseffen dat je bang bent, en de oorzaak een diepere betekenis heeft. Heel veel succes in je zoektocht, hopelijk komen jullie er samen uit!

Groetjes,

Little Angel
Little Angel
 
Berichten: 1
Geregistreerd op: wo 13 mei 2015, 20:04


Keer terug naar Stel je vraag over angst aan de psycholoog

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten

Web marketing Alkmaar