Problemen met studeren

In dit forum kun je rechtstreeks vragen stellen aan onze angst psychologen. Je krijgt binnen 5 werkdagen antwoord.
Forum regels
We proberen je eerste vraag binnen 5 werkdagen te beantwoorden. Probeer deze vraag zo helder en duidelijk mogelijk te stellen. Alle therapeuten werken op geheel vrijwillige basis mee aan dit forum, zelf hebben ze drukke praktijken dus hou er rekening mee dat vervolgvragen mogelijk pas later of zelfs geen antwoord meer krijgen.

Belangrijk: dit forum is in beheer van Psychologen Nederland. Wij helpen graag zoveel mogelijk mensen met inzicht krijgen in hun psyche en gevoelens en delen daarom soms de antwoorden op de hulpvragen op dit forum via onze blog. Als je hier een vraag post kan het zijn dat jouw vraag - uiteraard anoniem - behandeld wordt op onze blog op psyned.nl.

Problemen met studeren

door Manon » di 08 mei 2018, 10:07

Hallo,

Op de middelbare school ben ik laatste twee jaar gepest. Van familie, docenten en ook van medestudenten hoefde ik weinig te verwachten qua positieve feedback. Stages mislukten op het mbo…..door o.a. de negatieve spiraal waar lastig uit te komen was, ziekte en overlijden van een familielid. Door weinig zelfvertrouwen lukte de studie niet meer goed ook omdat ik het gevoel had dat dat het enige was waar ik goed voor was, daar deed ik dan ook erg mijn best voor (leren en dat voelde ook niet compleet, je wil ook “gezien” worden als persoon)…Tijdens de mbo tijd had ik het gevoel dat de school mij liever kwijt dan rijk was. Ze deden het ook erger voorkomen dan het was. Als er een speciale activiteit was of simpelweg een vergadering waar heel veel studenten vaak niet op kwamen dagen door smoesjes, geen zin, laksheid, pubergedrag, ‘lanterfanten’, niet altijd zin hebben om hun best doen of wat dan ook hadden zij de vrije keus, het was niet verplicht. Ik moet me dan verantwoorden en word er op aangesproken dat ik daar aan mee had moeten doen, terwijl ik dat ene keuzevak waarbij ik moest presteren op eigen initiatief niet eens mocht doen. Tegen mij zeiden ze vaak dat ik zo braaf was en zij zo ‘stoer’, terwijl ik dat op het mbo dus ook niet was. Als ik aangeef daar mee te zitten wordt snel gezegd dat ik sociaal niet helemaal oké ben of dat ik daar een psycholoog bij nodig heb, terwijl zij daar gewoon zonder problemen mee wegkomen.Had vrienden die ook niet haantje de voorste waren, maar tegen hun werd dat niet expliciet gezegd waardoor ik het gevoel kreeg dat verlegenheid hoe het bij mij was echt ‘not done’ was. Op een gegeven moment ontstond bij mij de overtuiging tijdens de mbo periode dat docenten mij niet mochten, omdat ik de stages, leren kennelijk niet voldoende ‘kon’ en mijn persoonlijkheid te wensen overliet. Had gelukkig een groep vrienden wat me echt door de mbo - tijd heen heeft geholpen. Op het mbo ontstond de overtuiging dat ik beter niet tegen iemand in kon gaan, goede cijfers moest halen en door goed mijn best te doen een fantastische studententijd tegemoet zou gaan. In tegenstelling tot wat ik dacht haalden studenten naar mijn gevoel met opzet op het HBO slechte cijfers halen of liepen de kantjes er duidelijk vanaf of kwamen simpelweg niet opdagen. Tot mijn grootste verbazing werden zij in tegenstelling tot mij als persoon heel erg leuk gevonden. Er waren veel studenten die er niets van bakten, maar kwamen er heel makkelijk mee weg (en leken het niet erg te vinden. Aan de andere kant is er bij sommige studenten afschuw als je teveel je best deed…Dan wordt je gezien als te fanatiek en een nerd. Ook hier is weer het tegenstrijdige dat sommige studenten die hoge cijfers halen juist normaal mee wordt gegaan,maar ja bij mij helaas niet…En als zij besloten om echt serieus aan de slag te gaan, omdat ze een meer uitdagende stage wilden lopen moest zo iemand bijv. wel op gesprek maar werd daarna een positieve kans gegeven en hen het vertrouwen gegeven… Blijft voor mij gek en moeilijk te begrijpen dat zij wel worden geaccepteerd en bijvoorbeeld niet naar psycholoog hoeven, maar dat ze ook niet raar worden aangekeken als ze niet altijd hun best doen … of een onvoldoende halen…Niet serieus aan de slag te gaan met studie is een ongeschreven regel/norm in het studentenleven waar docenten vaak ook van uit gaan dat je niets doet. Als je dat wel doet wordt je soms ook gek aangekeken.
Ook word je toch gek aangekeken als je bijv. geen uitgaanstype bent en dat wordt vaak gelinkt aan ‘sociaal’. Heb ook de neiging de dingen te doen die anderen die meer geliefd zijn te doen om zo te hopen dat dat op mij als persoon ‘af straalt’ zeg maar en dat ik dan net zo leuk gevonden wordt als hun. Ook vind ik het lastig dat ik altijd iets moest presteren, gewoon als persoon ben ik niet genoeg …

Het thuisfront stimuleert om je best te doen, goede cijfers te halen, maar snappen niet dat je door groepsdruk en dat er negatief tegen je gedaan wordt je niet ten volle durft en kunt te ontwikkelen. Zelfs waar je goed in bent voelt niet meer goed, omdat nu de studenten die het minder goed deden en niet zoals ik aan de afspraken hielden werden gewaardeerd en werden uitgedaagd om bijv. een project te doem. Hierdoor kreeg ik het gevoel dat je kennelijk of slim of sociaal kunt zijn. Hoe slimmer hoe minder sociaal, of hoe meer sociaal hoe minder slim, zo gaf ik daar invulling aan… Omdat nu een oud – medestudent zo leuk gevonden werd en die student gedrag liet zien waardoor je niet succes vol in studie was bracht mij aan het twijfelen. Als ik niet leuk gevonden word en ik diegene wel leuk vind is begin ik te twijfelen aan mijn sociale vaardigheden…

Als familie vraagt waarom het afstuderen nog niet klaar is of waarom het nog niet wil vlotten weet ik niet goed wat te zeggen. Het lijkt me dat ik moeilijk kan zeggen dat anderen ‘populairder’ waren toen ze niets voor studie deden en dat ze dan als persoon gewaardeerd worden. Omdat het merendeel van de studenten langer over studie doet om meerdere redenen natuurlijk krijg ik het gevoel dat dat de ‘norm’ is ,dat dat normaal is. Via internet heb ik voor mezelf uitgezocht waar studenten tegen aan kunnen lopen tijdens de studie. Daar ben ik achter gekomen dat het niet is dat ik de scriptie niet kan, dat ik de vaardigheden bijvoorbeeld niet bezit om te ‘plannen’, niet goed genoeg kan ‘schrijven’. Heb wel wat moeite om structuur aan te brengen en schrijven gaat echt niet perfect, maar dat is niet het grootste obstakel waar ik voor mijn gevoel tegen aanloop. echt niet perfect, maar dat is niet het grootste obstakel waar ik voor mijn gevoel tegen aanloop. Het schrijven van mijn scriptie lukt naar mijn gevoel niet, omdat ik het gevoel had en heb dat het ‘not done’ is om bijv. je best doen tijdens de studie, omdat je dan jezelf ‘niet’ populair maakt en er dus niet bij hoort. Aangezien anderen vaak hun best niet deden dacht ik dat ‘niet je best doen’ hoort bij ’t studentenleven. Dan heb ik het gevoel dat ik raar ben, omdat ik dan wel mijn best doe? Dan heb ik het gevoel dat ik het gedrag vertoon wat niet moet, wat niet hoort. Tijdens de studie houdt het me erg bezig wat mijn positie is in de groep. Als je minder populair bent denken mensen dat je minder sociaal vaardig bent waardoor anderen gaan denken dat je niet helemaal jofel bent en willen dan liever niet met je omgaan. Er zijn ook mensen die zich blijven aanpassen waardoor ze er later bij horen, maar op een of andere manier lukt dat bij mij helaas niet….Sommige worden wat ze ook doen of ze nu wel of niet iets doen altijd geaccepteerd en hoeven zich niet te verantwoorden, voor zichzelf op te komen. Een medestudent die ook langer over studie heeft gedaan hoeft zich niet te verantwoorden en als ze het haalt en verder studeert wordt gewoon altijd positief over gedaan. Bij mij voel ik me bijna gelijk niet meer op mijn gemak als ik ook maar een onvoldoende haal. Vindt het lastig, want een ander wordt heel erg grappig gevonden hoe hij/zij doet als persoon, maakt een ander altijd aan het lachen. Dat voelt zo rot dat ik er niet meer uit kom en het wil begrijpen en het gevoel dat ik minder aan studie moet doen, zodat net als bij hen het nonchalante, ironische en ‘leuke’ meer naar voren komt. Het geeft echt een rotgevoel. Niemand die alles wat ik doe waardeer/leuk vind..Als ik m’n best doe net als een medestudent word ik gezien als nerd en niet oké als persoon en medestudent wordt dan als hij nu wel of niet zijn best doet gezien als oké als persoon en prima dat hij goede resultaten haalt.Krijg tegenstrijdige en dubbele gevoelens en dan raak ik de weg kwijt qua gevoelens waardoor ik nooit leuk genoeg ben als persoon en lukt het studeren niet… Ik zou graag hard wil leren, maar iets houdt me tegen, omdat ik dan het gevoel heb niet leuk genoeg te zijn...

Anderzijds schaam ik me ook weer voor mijn studievertraging en had het volgens mijn ‘kunnen’ niet gehoeven. Maarja hoort ook weer bij het studentenleven. Tuurlijk snap ik best dat mensen soms langer van het studentenleven willen genieten, maar helaas als ik een tentamen niet haal wordt dat gelijk gezien alsof mij iets mankeert. Het voelt zo oneerlijk dat als ik even minder presteer op school dan volgens hen ‘hulp’ nodig heb, terwijl zij zonder problemen mogen aankloten onder het mom van pubertijd en nog ‘geaccepteerd’ worden als persoon ook. Het lastige is als het schrijven van de scriptie een keer goed gaat gelijk de gedachte krijg dat het te goed gaat en de gedachte krijg dat ik mijn scriptie moet verpesten, soort zelfsabotage. Als je er ‘middenin’ zit is het veel heftiger, zeer intensief en is het veel moeilijker om je niet iets van je medestudenten iets aan te trekken… Aan de ene kant is het gevoel zo sterk om aardig gevonden te willen worden en dat niet lukt en de oneerlijkheid waar een ander er zo mee weg komt… Dat gevoel is echt heel sterk…. Waardoor een ander wel kan doen wat hij leuk en ik niet… Aan de andere kant is het ook niet verkeerd dat er verschillen tussen studenten zitten. Het lijkt mij beter als iedereen zich er helemaal voor in zet , maar ja als iedereen serieus is dan heb ik daar ook weer moeite, omdat iedereen als iedereen ambitieus is bijv. iedereen op elkaar zou lijken

Blijkbaar kan ik mezelf niet goed presenteren wat dat betreft, want mensen gaan heel negatief denken en bedenkelijk kijken naar mij als ik het over mijn studie heb. Hoe konden zij en gewoon zichzelf lekker zijn en zo nu dan even niet hun best doen zonder dat je raar aangekeken wordt en mensen hen heel erg leuk vinden. Andere mensen kunnen ook weinig voor studie doen, maar kunnen het kennelijk zo presenteren dat mensen er geen problemen mee hebben?

Hoe kan ik leren omgaan met al die verschillende studenten en toch mijn eigen ding en het gevoel dat ik als persoon geaccepteerd word?

Groetjes,

Manon

Ps. Sorry voor het lange stuk. :( Geprobeerd om stukken weg te halen, maar dat vind ik erg lastig. Heb dan het gevoel dat mijn verhaal niet goed en duidelijk naar voren komt.
Manon
 
Berichten: 5
Geregistreerd op: vr 12 apr 2013, 12:48

Re: Problemen met studeren

door Team Psyned » di 22 mei 2018, 09:53

Beste Manon,

Ik begrijp uit je verhaal dat je aardig veel nadenkt over de balans tussen populair/sociaal zijn en goed je best doen voor je studie, en dat deze balans (of gebrek aan) veel vragen bij je naar boven brengt. Het is natuurlijk belangrijk om deze balans te vinden zodat jij op een fijne manier je studie kan doorlopen en dus kan afstuderen. Ik begrijp dan ook zeker dat je je hiermee bezig houdt. Alleen begrijp ik uit je verhaal dat het je nu hindert om af te studeren en dat iets je tegenhoudt om goed je best te doen voor je scriptie. Het komt op mij over alsof je met je gedachten in een cirkel zit, en dus vastloopt.

Het zou voor jou misschien al een opluchting zijn om bepaalde dingen duidelijk op een rijtje te krijgen, namelijk wat voor jou zelf belangrijk is. Als dit het genieten van een sociaal leven is, dan zou je daar 100% voor kunnen gaan. Maar als je graag wilt afstuderen is het natuurlijk de beste optie voor jou om daar vol voor te gaan, los van de meningen die anderen hier misschien over hebben. Want uiteindelijk zijn dat ook maar meningen, en het belangrijkste is dat jij doet wat jij zélf het belangrijkste vindt.

Mocht het zo zijn dat het voor jou een lastige kwestie blijft dan is het altijd nog een verstandig idee om hulp van een psycholoog of bijvoorbeeld een coach in te schakelen. Vooral als je onzeker blijft over de keuzes die je maakt en je je veel bezig blijft houden over de keuzes van anderen, kan het een fijne aanvulling zijn om met iemand aan de slag te gaan om je zelfbeeld wat omhoog te krikken. In behandelingen kan je dan aan je zelfvertrouwen werken, waardoor je zelfverzekerd genoeg in je schoenen staat om te gaan afstuderen. Dit natuurlijk zónder te veel na te denken over je eigen keuzes, en die van anderen.

Succes!

Team PsyNed (Lonneke)
Psychologen Nederland (Psyned) helpt dagelijks mensen door heel Nederland met het vinden van de beste hulp. Wij willen psychologie uit de taboesfeer halen en normaliseren, zodat mensen openlijk aan hun eigen mentale weerbaarheid kunnen werken.
Avatar gebruiker
Team Psyned
 
Berichten: 35
Geregistreerd op: do 28 jul 2016, 13:22


Keer terug naar Stel je vraag over angst aan de psycholoog

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten

cron
Web marketing Alkmaar