Gewaardeerd worden

In dit forum kun je rechtstreeks vragen stellen aan onze angst psychologen. Je krijgt binnen 5 werkdagen antwoord.
Forum regels
We proberen je eerste vraag binnen 5 werkdagen te beantwoorden. Probeer deze vraag zo helder en duidelijk mogelijk te stellen. Alle therapeuten werken op geheel vrijwillige basis mee aan dit forum, zelf hebben ze drukke praktijken dus hou er rekening mee dat vervolgvragen mogelijk pas later of zelfs geen antwoord meer krijgen.

Belangrijk: dit forum is in beheer van Psychologen Nederland. Wij helpen graag zoveel mogelijk mensen met inzicht krijgen in hun psyche en gevoelens en delen daarom soms de antwoorden op de hulpvragen op dit forum via onze blog. Als je hier een vraag post kan het zijn dat jouw vraag - uiteraard anoniem - behandeld wordt op onze blog op psyned.nl.

Gewaardeerd worden

door Manon » vr 12 mei 2017, 18:18

Beste psycholoog,

Over heel veel zaken denk ik heel veel na.

Waar ik ook heel erg mee zit is 'tijd'. Heb het gevoel dat ik in de toekomst niet 'leef' in 2017.
Iedereen wordt ouder, mijn ouders  ook, leeftijdsgenoten gaan samen wonen en zijn bezig
met het krijgen van kinderen een gezin opbouwen, en ik zelf ook dat vlieg mij aan wi liever
naar het verleden kijken heb het gevoel dat anderen ook niet echt 'leven', maar komt misschien
ook dat ik daar zelf zo mee zit...Ik weet niet waarom ik dat eng vind, maar toch vind ik dat
en kijk ik meer terug ofzo weet niet goed hoe ik het uit moet leggen...

Zo heb ik tijdens mijn studie geen stageperiode in het Buitenland gedaan, omdat bij de voorlichting werd aangegeven dat je dan als ‘vrouw’ terug zou komen en op een of andere manier was ik bang nog meer mijn ‘onbevangenheid’ kwijt te raken. Misschien heel stom en heel raar, maar dat zet zich dan vast in mijn hoofd. Ook wil ik graag jong overkomen en door mezelf te ontwikkelen ben ik bang te volwassen te worden, maar daar moet ik vanaf van dat denkbeeld. Op deze manier mis ik ook een boel zoals een buitenlandse stage wat mij een heel tof avontuur leek. Zou graag met het punt jezelf ‘ontwikkelen’ relaxter om willen gaan.

Waar ik daarnaast heel veel over nadenk en moeilijk vindt is mijn studie: Wil er graag alles uit halen en mijn beste beentje voor zetten, maar voel me dan snel een ‘nerd’ (negatief) i.p.v. slim. Ik vind het lastig om me goed in zetten voor de studie als ik merk dat dit door andere studie genoten niet gewaardeerd wordt. Die doen bijv. net alsof ze hun studie niet boeiend vinden of in ieder geval iets minder hun best/op dat moment, zijn minder ambitieus of er is een andere reden. Dat kan ik natuurlijk lastig voor andere studie genoten invullen. Daarentegen ben ik daar ook weer tegenstrijdig in want mensen die heel fanatiek zijn irriteren mij ook. Denk dan ook snel ‘Doe even relaxt en maak je niet zo druk er zijn belangrijke dingen het komt echt wel goed’. Het lastige is dat ik de neiging heb om me heel erg aan te passen, omdat ik er heel graag bij wil horen, en dat voelt dan dubbel/moeilijk. Merk dat anderen die bijv. niet heel goed op school scoren, wel heel populair zijn en leuk gevonden worden(Zowel door studiegenoten en docenten) waardoor ik een beetje jaloers wordt omdat zij heel erg gewaardeerd worden wat voor mij ook heel erg belangrijk is..hun persoonlijkheid. Sowieso als je gewaardeerd wordt vanwege je persoonlijkheid maakt het (minder)/niet uit hoe je verder presteert voor mijn gevoel. Als ik het goed doe op school, maar wordt ‘buitengesloten’ of niet helemaal wordt opgenomen in de groep voel ik me alsnog heel onzeker als persoon/niet gewaardeerd.

Soms heb ik het gevoel dat het een soort balans is, dat als je goed studeert automatisch niet heel sociaal bent en andersom. Om me heen heb ik gezien dat mensen die eerder niet zo serieus namen met de studie dat die heel erg grappig gevonden werd door de omgeving en heel erg als sociaal beschouwd, waardoor ik het gevoel heb dat ik dan ook zo moest gedragen. Later werden ze meer serieus wat ik dan niet zo goed begreep. Sommige worden altijd leuk en aardig gevonden wat ze ook doen en daar kan ik niet zo goed tegen helaas.

Ook is het zo dat als ik niet mijn best doe en dus sociaal en leuk humoristisch etc. hopelijk gevonden worden dat mensen juist bij mij denken dat ik het niet kan of heel laks ben wat ook niet positief is. Als je vaak te horen krijgt dat je iets niet kan en mensen duidelijk laten merken dat ze geen vertrouwen in je hebben of mij ‘buitensluiten’ vind ik het lastig om te doen wat ik echt wil en begin ik ook te twijfelen aan mezelf, zoals bijv. mijn sociale vaardigheden. Het lastige is dat ik dat heel goed onthoud wie een nare opmerking heeft gemaakt en diegene het een jaar daarna vergeten zijn en geen idee hebben wat voor invloed een bepaalde opmerking heeft gehad…Sommige worden juist heel erg positief gestimuleerd of overgehaald om in het Buitenlandse stage te lopen, maar mij houden ze juist van alle kanten tegen waardoor ik ook niet het zelfvertrouwen krijg om ‘risico’ te nemen en daarbij te ‘groeien’. Bij andere mensen die ik als populair beschouw vinden ze dat alleen maar grappig en zien ze het meer als een heel sociaal iemand die minder zijn best of helemaal niet hun best doet…..maar ja op een gegeven moment moet je toch een keer serieus worden om iets te bereiken?
Ik vind het moeilijk dat mensen die ik zelf heel erg leuk vind mij niet leuk vinden.. Sommige mensen worden eigenlijk bijna altijd aardig gevonden en dat frustreert mij.
Heb het gevoel dat ik vanuit mezelf nogal saai ben. Als ik merk dat iemand mij niet leuk vindt en zij doen onderling bijv. minder hun best of maken grapjes onderling dan heb ik het gevoel dat er iets mis met mij is, want waarom zou ik er anders niet bij horen? Heb het gevoel dat ik moet aantonen dat ik sociaal ben door heel veel uit te gaan of bij een studentenvereniging te gaan of niet mijn best te doen voor de studie want anderen die dat ook niet doen worden vaak ‘leuker’ gevonden als persoon. Als iemand anders die er wel bij hoort minder aan studie doet en de anderen dat waarderen/ grappig vinden heb ik de neiging omdat ook te doen want heb dan het gevoel dat het zo hoort in plaats van mijn best te doen. Mijn vraag is hoe ik hier mee om kan gaan. Ik vind het lastig dat als ik bepaalde keuzes maak het gevoel dat ik als persoon niet gewaardeerd wordt waardoor ik in de knel kom en me er niet goed bij voel. Kan het helaas niet heel goed uitleggen…

had het graag korter willen houden, maar helaas niet gelukt.

Vriendelijke groetjes Manon
Manon
 
Berichten: 4
Geregistreerd op: vr 12 apr 2013, 12:48

Re: Gewaardeerd worden

door Team Psyned » vr 19 mei 2017, 12:29

Beste Manon,

Uit je verhaal begrijp ik dat je veel bezig bent met wat anderen van je vinden. Je geeft aan bepaalde dingen belangrijk te vinden (bv. je beste beentje voorzetten voor je studie), maar dit niet te willen laten zien omdat anderen dan (negatief) over je zullen oordelen. Ik ben heel benieuwd waar deze angst voor beoordeling vandaan komt. Is er een bepaalde gebeurtenis geweest waarop je bent beoordeeld om wie je bent of om een bepaalde keuze die je hebt gemaakt?

Ik wil je in ieder geval het volgende meegeven: er zullen altijd studiegenoten zijn die zich niet lijken in te zetten voor studie, maar die wel erg sociaal vaardig zijn en om die reden erg gewaardeerd worden. Ik kan me voorstellen dat je het idee hebt dat daar een soort balans in zit: óf je bent slim en niet sociaal geaccepteerd - óf je bent niet zo slim en wel sociaal geaccepteerd. Ik denk echter dat het veel minder zwart-wit is dan jij momenteel denkt. Probeer dat eens te ontdekken binnen jouw omgeving en probeer wat genuanceerder over personen te denken: Is iedereen onder te verdelen in één van deze categorieën? Hebben alle 'slimme' studiegenoten geen sociale contacten? Houdt geen enkele 'sociale' studiegenoot zich bezig met studeren? Hebben de 'sociale' studiegenoten ook bepaalde eigenschappen die jij niet zo leuk vindt?

Ik merk ook dat je erg negatief over jezelf denkt en erg onzeker over jezelf bent. Veel mensen die dit herkennen zijn, net als jij, erg goed in het focussen op negatieve kanten van zichzelf en zijn zich niet bewust dat er ook veel positieve kanten zijn. Jouw zelfbeeld (hoe je over jezelf denkt) is momenteel scheef verdeeld naar de negatieve kant en het is belangrijk dat je een realistischer zelfbeeld gaat ontwikkelen. Een reëler zelfbeeld, waar ruimte is voor zwakke en sterke kanten, immers heeft iedereen die. Ik wil je dan ook vragen om de komende tijd ook na te denken over positieve en sterke kanten. Hieronder een aantal tips daarvoor:

- Benoem wat je mooi, goed of positief aan jezelf vind, schrijf dit op.
- Noteer je successen.
- Oefen door elke avond iets positiefs over jezelf te zeggen.
- Ga ervan uit dat we allemaal onze sterke en zwakke kanten hebben.
- Denk “ik hoef niet perfect te zijn”.
- Wees realistisch!
- Kom voor je eigen mening en je eigen behoeften op.
- Denk genuanceerder; bijvoorbeeld “Piet is heel technisch en heel handig maar ik vind hem
niet zo aardig” of “Janneke is een enthousiast persoon, maar ik vind haar niet zo slim”.
- Durf risico’s te lopen. Het contact wordt hierdoor veel levendiger. Laat je niet belemmeren
door onzekerheid of angst. “doe eens gek”.
- Sporten, dansen , kortom fysiek bezig zijn versterkt je zelfbeeld.
- Loop rechtop en kijk anderen aan.

Ook wil ik je vragen na te denken over dingen die jij belangrijk vindt in het leven. Wat zijn waarden die je na wilt streven (zoals je best doen voor je studie)? Als je voor jezelf besluit dat dit iets is wat voor jou heel belangrijk is, kun je hopelijk het oordeel van anderen wat meer loslaten. Het is een mooie en belangrijke eigenschap om voor je eigen behoeften en waarden op te kunnen komen!

Als laatste lees ik dat je erg angstig lijkt voor de toekomst en het concept 'volwassen worden'. Wat vind je hier zo eng aan en hoe komt het dat je zo graag jong wilt overkomen? Heeft dit ook met je zelfbeeld te maken? Ik vind het lastig je hierin een goed advies te geven, dus ik wil je vooral aanraden bij jezelf te rade gaan waar dit vandaan komt en wat je nodig zou hebben om deze angst wat meer los te laten.

Mocht het lastig zijn om hier zelf mee aan de slag te gaan: een psycholoog zou je zeker goed kunnen helpen, mocht je daar open voor staan.

Veel succes gewenst!

Hartelijke groet,
Carmen
Psycholoog Zaandam
Psychologen Nederland (Psyned) helpt dagelijks mensen door heel Nederland met het vinden van de beste hulp. Wij willen psychologie uit de taboesfeer halen en normaliseren, zodat mensen openlijk aan hun eigen mentale weerbaarheid kunnen werken.
Avatar gebruiker
Team Psyned
 
Berichten: 29
Geregistreerd op: do 28 jul 2016, 13:22


Keer terug naar Stel je vraag over angst aan de psycholoog

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten

Web marketing Alkmaar