Bevestiging nodig

In dit forum kun je rechtstreeks vragen stellen aan onze angst psychologen. Je krijgt binnen 5 werkdagen antwoord.
Forum regels
We proberen je eerste vraag binnen 5 werkdagen te beantwoorden. Probeer deze vraag zo helder en duidelijk mogelijk te stellen. Alle therapeuten werken op geheel vrijwillige basis mee aan dit forum, zelf hebben ze drukke praktijken dus hou er rekening mee dat vervolgvragen mogelijk pas later of zelfs geen antwoord meer krijgen.

Belangrijk: dit forum is in beheer van Psychologen Nederland. Wij helpen graag zoveel mogelijk mensen met inzicht krijgen in hun psyche en gevoelens en delen daarom soms de antwoorden op de hulpvragen op dit forum via onze blog. Als je hier een vraag post kan het zijn dat jouw vraag - uiteraard anoniem - behandeld wordt op onze blog op psyned.nl.

Bevestiging nodig

door MelissaN-1989 » di 14 feb 2017, 19:08

L.S.

Al jaren volg ik allerhand therapieën bij verschillende psychologen; intern en ambulant. Nooit is er echt een 'doorbraak' geweest, maar ik vermoed dat ik zelf ook zo 'goed' ben in vermijden dat ik zelf niet eens door heb gehad dat er überhaupt nog wat onder zat. Als dat althans zo bestaat, ik weet het ook niet echt.
Hoe dan ook: sinds een kleine twee jaar loop ik bij mijn huidige psychologe en sinds kort schijn ik meer vertrouwen in haar te krijgen dan ik tot nu toe ooit in iemand heb gehad (of het is vanwege het feit dat ik mezelf steeds meer leer kennen of heb leren kennen in de jaren). Dat is natuurlijk iets positiefs. Verstandelijk weet ik dat. Gevoelsmatig blijft dat echter nog wat achter, behoorlijk achter. Zeker omdat zij met termen gooit die ik graag nog zou willen ontkennen, ook al weet ik dat het daar juist over moet gaan. Ook daarin speelt dat ik verstandelijk wel weet waar ik aan toe ben, maar gevoelsmatig voel ik me steeds gestoorder. Ik voelde me sowieso al 'gestoord', maar nu er af en toe hardop over wordt gesproken, wordt alles ook realistischer en voelt het steeds meer alsof ik echt niet normaal ben. Ik heb voor mezelf altijd alles ontkent, maar meer en meer begrijp ik ook waarom ik dat alles liever niet deel.
Voor mijn vraag moet ik echter wel even kort toelichten waar het ongeveer over gaat, dat zal ik dus even als gegeven noteren, want ik ontken nog steeds dat er iets 'ergs' gebeurd is. Here goes nothing: Als gevolg van herhaaldelijk seksueel misbruik ben ik getraumatiseerd geraakt en dissocieer ik. Verder blijkt dat ik een gespleten persoonlijkheid heb.
Ik weiger aan te nemen dat ik een trauma heb, want daardoor zal alles dat hierboven staat waar worden, ook al weet ik dus ergens ook wel dat dat zo is. Vervelend. Nou ja, wat ik wel heb durven toegeven, enigszins, is dat ik 'stemmen' in mijn hoofd hoor. Ik praat daar ook mee, hardop ook vaak. Doordat ik vaak hele discussies in mijn hoofd voer en mij vaak 'verboden wordt' om ergens over uit te wijden (door 'hem'), heb ik dus echt heel sterk het gevoel dat ik 'gestoord' ben. Ik weet ook wel dat het een term is die hoe dan ook de kop ingedrukt zal gaan worden. Het liefst doe ik me voor als 'normaal' en intelligent, maar dat 'disfunctionele deel' (zo noemt mijn psychologe het) kan ik steeds moeilijker negeren en onderdrukken.
Ik ben ontzettend bang dat ze me te gestoord vindt en me in de steek zal laten om die reden. Dat ik te ingewikkeld ben. Dat ik te gestoord ben. Dat is dus ook waar mijn vraag over gaat. Ik zoek bewust bevestiging van (een) andere psycholo(o)g(en). Aangezien ik niet iedereen bij Dimence zomaar kan gaan aanhouden en dit kan vragen en uitleggen, is dit een mooie afstandelijke en dus veilige manier om toch bevestiging te vragen: Ben ik echt zo gestoord als ik mezelf wijs maak? En als ik dan toch bezig ben: Zal ik ooit 'normaal' kunnen functioneren zonder 'stemmen' in mijn hoofd? Zal ik haar voldoende kunnen gaan vertrouwen om alles op tafel te gooien en 'hem' te negeren als hij zegt dat ik me stil moet houden (hij voorkomt dat ik me kwetsbaarheden toon)? Zal ze me in de steek kunnen laten?

Ik hoop dat u mijn vragen kunt beantwoorden en dat mijn verhaal niet teveel afschrikt. Sorry daarvoor als dat zo is.

Groetjes,
Melissa
MelissaN-1989
 
Berichten: 1
Geregistreerd op: di 14 feb 2017, 15:55

Re: Bevestiging nodig

door Team Psyned » di 21 feb 2017, 18:08

Beste Melissa,

Bedankt voor je vraag, wat knap van je dat je zo open over jezelf kan vertellen. Ik lees in je verhaal dat je graag je behandelaar meer in vertrouwen zou willen nemen maar dat je bang bent in de steek gelaten te worden als je alles zou vertellen. Wat naar dat je je zo voelt. Met wat je hebt meegemaakt is het heel begrijpelijk dat je moeite hebt mensen in vertrouwen te nemen.

Op afstand is het voor ons lastig om in te gaan op je situatie. Ik zou je daarom willen meegeven of je jouw verhaal aan je behandelaar voor zou willen leggen. Zonder dat je alles op tafel moet gooien als jij daar (nog) niet klaar voor bent, zou je wel een gesprek kunnen aangaan over het feit dat je je zorgen maakt in de steek gelaten te worden als je dat wel zou doen. Als je het moeilijk vindt om hierover te beginnen zou je je behandelaar (een deel van) het stukje wat je hier geschreven hebt kunnen laten lezen, dat maakt het misschien iets makkelijker voor je maar is natuurlijk helemaal aan jou.

Ik hoop dat je hiermee een stapje verder komt, heel veel succes en sterkte gewenst!

Team PsyNed
Psychologen Nederland (Psyned) helpt dagelijks mensen door heel Nederland met het vinden van de beste hulp. Wij willen psychologie uit de taboesfeer halen en normaliseren, zodat mensen openlijk aan hun eigen mentale weerbaarheid kunnen werken.
Avatar gebruiker
Team Psyned
 
Berichten: 31
Geregistreerd op: do 28 jul 2016, 13:22

Re: Bevestiging nodig

door Team Psyned » di 07 maart 2017, 08:46

Beste Melissa,

Ondanks al een eerder antwoord nog wat extra advies:
Je beschrijft een mooi proces bij je huidige therapeut. Een proces waarbij je ook geconfronteerd wordt met je kwetsbaarheid. Je schrijft dat je tot nu toe nog nooit zoveel vertrouwen hebt gehad in iemand. Toen ik dit las dacht ik: wauw wat mooi dat je nu de gelegenheid krijgt om dit te ervaren en het effect dat dit op jou heeft. En tegelijk wat moet dat onwennig voor je voelen. En wat knap dat je verhaal hier beschrijft om een objectieve blikt te krijgen.
Het is duidelijk dat het je helpt om stapje voor stapje oude strategieen los te laten en nieuwe dingen te proberen. Dissociatie en een gespleten persoonlijkheid (zoals jij dat noemt) zijn gevolgen van manieren om om te gaan met heftige levensgebeurtenissen. En ook al is de stress en de dreiging weg, deze strategieen blijven vaak actief om onszelf te beschermen.
Ook is het spannend om dingen bij naam te benoemen, want zo lang je het niet benoemd is het er niet echt (dit wordt ons wijsgemaakt door ons hoofd en geloof mij dat is bij iedereen het geval ook psychologen). Maar het is de vraag of het zo werkt, of dat je het in een hoekje wegstopt in een doos en dat je bang bent dat het er eens uit komt. En dan denk je negeren helpt misschien dan komt het niet tevoorschijn. Ik vergelijk het altijd met het licht en duister.
Ik zie het therapeutisch proces als het licht aandoen waardoor het duister verdwijnt. Hierdoor kunnen dingen die er niet mochten zijn in het juiste perspectief worden gezien. Vervolgen kun jij beslissen wat je ermee gaat doen. Denk maar aan een grote donkere rommel zolder van een oud huis. Daar staan dingen die waarde hebben, er staat rotzooi, er staan misschien dingen die stank veroorzaken, er zit misschien ongedierte. In het donker voelt het niet prettig om daar te lopen. Maar zodra het licht aangaat wordt het anders. Het is misschien wel spannend, want je weet niet of er ergens muizen vandaan komen. Maar je ziet ook de waardevolle dingen.
Momenteel houdt jou psycholoog de lamp vast en zijn jullie onderweg naar de zolder , dat is heel beangstigend. 1 wat tref je aan en 1 wat als zij weg gaat, dan sta je daar en is het licht ook weg en wordt het misschien weer donker. Terwijl je weet wat er op jou zolder aanwezig is, je kan het niet meer negeren ( dit is wat jij beschrijft dat je disfunctionele kant meer terrein wint, dit is het gevolg van je therapeutische proces). Momenteel weet jij niet of je zelf ook al lampjes aan kunt doen. Je was net gewend aan het licht en het idee dat je naar de zolder onderweg gaat.

Daarbij ben je bang dat als de psycholoog ziet wat voor rommeltje het is op jou zolder ze er geen heil meer in ziet en ook wegloopt. Van dit kunnen we beter maar zo laten. Of hier moet een speciale eenheid voor komen. En als ik goed lees is ook dit wat jou spanning geeft.
Ik denk dat het maar net is hoe je naar je situatie kijkt, kijk je naar de grote bult of kijk je naar de kleine stapjes. Daarbij speelt het specialisme van de psycholoog ook een rol, is ze hier voor getraind en durft zij het voor zichzelf aan. Ze zullen je nooit zomaar in de steek laten. Zij zal zich er bewust van zijn welk effect dat heeft. En het is daarom goed om dit met haar te bespreken en een plan te maken hoe jullie hiermee om kunnen gaan. Misschien zijn er wel momenten dat zij een specialist in roept om haar en jou te ondersteunen. Zie het als de ongedierte bestrijdingsdienst die even komt helpen om op te ruimen, want met alleen licht verdwijnen de muizen, de stank en de ratten niet.
Tegelijk is het goed om te beseffen dat we niet weten hoe haar leven verloopt, er kan van alles gebeuren waardoor ze weg valt. Ook dit zou ik bespreekbaar maken. En geloof mij ze zal het begrijpen. Dat juist nu er dingen in beweging komen dat jij een stukje veiligheid en zekerheid zoekt.
Ben jij gestoort? Nee, je bent aan het overleven en als gevolg daarvan zijn er disfunctionele patronen ontstaan, dit is menselijk en kan iedereen overkomen. Daarom denk ik dat je niet moet kijken naar je disfuncitionele kant maar naar je potentie en gezonde kant. Wat aandacht geeft dat groeit, was wat mijn moeder altijd tegen mij zei. Dit wordt tegenwoordig ook in wetenschappelijk onderzoek bevestigd. Kijk naar wat je wilt bereiken wat voor jou belangrijk is. En vraag je dan af of de stem jou helpt om daar te komen of een belemmering vormt. Mogelijk helpt dit jou om te spreken als de stem zegt dat je moet zwijgen.
Ik hoop dat ik je vragen goed hebt beantwoord. Zo niet, laat het dan weten en als er nieuwe vragen zijn dan wil ik het ook graag weten. Misschien kan ik je helpen door mijn reactie.

Heel veel succes met je ontdekkingstocht en avontuur met je psycholoog. Mijn belangrijkste tip, print jou stuk en deze reactie uit en bespreek het met hem/ haar.
Ik wens jou heel veel succes toe en ook dat je kracht, moed rust en vrede zult krijgen in je proces.

Met vriendelijke groet,

Henrike van der Velde
Psycholoog Leeuwarden
Psychologen Nederland (Psyned) helpt dagelijks mensen door heel Nederland met het vinden van de beste hulp. Wij willen psychologie uit de taboesfeer halen en normaliseren, zodat mensen openlijk aan hun eigen mentale weerbaarheid kunnen werken.
Avatar gebruiker
Team Psyned
 
Berichten: 31
Geregistreerd op: do 28 jul 2016, 13:22


Keer terug naar Stel je vraag over angst aan de psycholoog

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

Web marketing Alkmaar